عضویت در خبرنامه نخستان

خانه » تئاتر » اخبار تئاتر » چشم های بسته از خواب

چشم های بسته از خواب

۱۴

آبان

۹۳

چشم های بسته از خواب

نمایشنامه خوانی چشم‌های بسته از خواب به نویسندگی محمد چرم شیر ، کارگردانی علی طهرانچی و بازی: علی محمودیان ، ساناز مصباح زاده ، سپیده امینی، از سی آبان ماه ، ساعت ۱۹:۳۰ در فرهنگسرای ارسباران ( هنر ) – سالن هنر و تجربه به اجرا در خواهد آمد.

نمایشنامه چشم‌های بسته از خواب اثری است تلخ و جدی  و گفت‌و‌گویی طولانی میان سه شخصیت که نام خاصی ندارند و صرفا با عنوان مادر، پسر و دختر شناسانده شده‌اند.

ماجرای یک خانواده که مدت‌ها با هم غریبه شده و نسبت به هم عشق و علاقه‌ای ندارد، است. مادر برای فرار از محیط سرد خانواده و شوهرش به منزل دختر پا به ماهش می‌رود. پدر به دلیل نگرانی‌هایی که مادر در مورد بچه‌ها به وی منتقل می‌کند، همیشه پشت در اتاق پسر کشیک می‌دهد و از فهمیدن سیگاری شدن پسر غمگین است. پدر به دلیل نادیده گرفتن مادر و بذل محبت به بچّه‌ها، هیچ‌گاه از طرف مادر بخشیده نشده است و دختر و پسر خانواده که از طرف مادر و پدر احساس ناامنی و زندانی بودن می‌کنند، برای خودکشی تیغ صورت تراشی را در نظر گرفته و آن را پنهان کرده‌اند. این در حالی است که پدر نیز قصد ترک محیط سرد و غریبانه خانه را دارد….

یادداشت علی طهرانچی برای چشم‌های بسته از خواب

نمایش نامه خوانی “چشم‌های بسته از خواب ” روایت برزخ خانواده‌ای معاصر است. برزخی از غریبگی و مشکلات روز جامعه. آنچه در این برزخ بیش از همه به خطر افتاده، یکپارچگی خانواده است. و چه دشوار است پیدا کردن لحظه‌ای برای درنگ و بازتولید کوچکترین نهاد اجتماعی در لابه لای هیاهوی سرعت، تکنولوژی و زندگی ماشینیزیم! و در جائیکه دنیای مجازی بیرحمانه و ساحرانه مجال رویارویی برای برقراری ملاقات‌های نزدیک را از انسانها گرفته و بیصدا و خزنده انزوا و درخود فرورفتن را در تار و پود جسم و افکارشان تزریق می‌کند. و بی دلیل نیست اگر انحطاط بنیان خانواده در قرن بیست و یکم زائیده سرگشتگی و گمگشتگی تک تک افراد آن و جستجوی نومیدانه آنها برای یافتن هویتی دوباره باشد.تامل چند لحظه‌ای نمایش ” چشم‌های بسته از خواب ” اما بر چگونگی حضور فیزیکی و معنوی افراد در جمعی به ظاهر به هم وابسته است. تأمل و گذاشتن انگشت تأکید اشاره بر روی نابودی کلیدی‌ترین نهاد اجتماعی(خانواده)، شکاف‌های بین نسلی و ویرانگی حجاب‌های انسانی، به قصد به رؤیا بردن. خواب و رویائی که در آن انسانها می‌بیننند توانسته‌اند از این هیاهو، از این سرعت، از این حمله‌ها جان سالم به در برند.در این مرداب گل آلود ، انسان معاصر میکوشد برای تکوین و تقویت جوهره وجودی خویش و پایگاه پروش یافته خود ، خانواده

نمایشنامه خوانی چشم-های بسته از خواب

بخشی از نمایشنامه

دختر: مامان راست می‌گه، به‌هم ریخته‌م. بدجوری هم به‌هم ریخته‌م. سر اون سه تا این‌جوری نبودم. زودرنج شده‌م و متوقع. قبلا اگه یه کاری می‌کردم، خب اون کارو کرده بودم. برام مهم نبود کسی می‌فهمدش یا نه، اما حالا یه دستمالم به میز می‌کشم، دلم می‌خواد یکی ببیندش، اما هنوزم هیچ‌کس نمی‌بینه. بچه‌ها هنوز کارهای خودشونو می‌کنن. شوهرم هنوز همون‌جوریه که بود. حالا این چیزها منو اذیت می‌کنن. این‌که انگار هیچ‌کس منو نمی‌بینه اذیتم می‌کنه ـــ مامان راست می‌گه، من خیلی بد شده‌م. دارم فکر می‌کنم نکنه بابا هم همین‌جوری شده؟

* گفتنی است این نمایشنامه در لیست کاندیداهای هفتمین مسابقه انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران-در بخش آثار تألیفی- قرار داشت و  نیز این نمایش اثر تقدیر شده بهترین کارگردانی ، بازیگری مرد ، بازیگری زن ( هردو بازیگر زن ) در سومین جشنواره نمایش نامه خوانی کاووسیه مهرماه ۱۳۹۳ است.

تلفن رزرو: ۰۹۳۷۳۶۶۵۹۶۹

اخبار و مطالب مرتبط با:

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


1 + شش =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>